زمزمه های خلوت یک زن

سلام دوستان

به دلایل شخصی وبلاگم را تعطیل میکنم.

بدینوسیله از تمام دوستان و همراهان بخصوص خانمها :

م ر ی م ، بانو طاهری ، مونا ، ساینه ، shabnam، میترا ، الماس آبی ، شاپرک و قاصدک، هانیه ، زهرا ، مرجان ، rezvan ، هدی ، رها ، fatemeh، بانوی شرقی ، لیلا ، ستاره ، بانو ،ندا ،هستی ،  مریم  ، شهره ، pegah ، سیده راضیه و تمام کسانی که حضور ذهن ندارم اما همیشه به من لطف داشتند بسیار تشکر و قدر دانی میکنم.

و همچنین آقایان استاد محمود، متین ، حسرت پرواز ، ابراهیم ، دکتر بهزاد ،سورنا ، نیما ، امیر ، وحید ،بهزاد پیروزیان ، سیاوش ، محمد مهدی ، محمدرضا ،بهروز ،عباس ، منصور ، امیرحسین ، مهدی (هکر) ، علی مزینانی ، شوریده شیراز ، داریوش و...تشکر میکنم.

نوروزتان پیشاپیش مبارک

انشاالله حلالم کنید

ودر پناه حق باشید.

با احترام

فرزانه

پ.ن. لطفا برای من آرزوی موفقیت کنید بدون اینکه بپرسید چرا رفتم و یا سعی کنید منصرفم کنید.

پ.ن. باور کنید باید میرفتم . شرمنده ام از روی همه ی شما . رفتنم ربطی به کسی نداره ...وقت رفتن بود

با اجازه شما امکان نظر دهی را میبندم چون دیگه اینجا نمیام احترام مرا به تمام الطافتان  بپذیرید.

*    *   *

گنجشگکان نشسته یر شاخساران عریان

هیاهو کنان نوید رسیدن بهار را میدهند

و کودکان از شوق ِ لباس ها و اسکناس های نو

شب را تا به صبح رویا می بینند

بگذار دلت نیز بهاری شود

شاید با لبخندی به یک همنوع

و یا عیدانه ای به یک کودک

فرزانه